dinsdag 10 juni 2014

So much to do, so little time...........


maar inmiddels weet ik wel dat het iets is wat ik mezelf op de hals haal, maar de dingen die ik wil & doe gaan wel met overgave..........


Ik verbaasde me dan ook over reacties die ik las elders op de actie van Annemiek van het Consuminderhuis, bijna dagelijks ontvang ik haar inspirerende consumindermails, en als iemand een heeeeeeel groot hart heeft voor een ander is zij het!! Nu ontfermde ze zich over een jong stel wat onwijs in de problemen was gekomen, de details zal ik hier niet schrijven maar zijn volgens mij ook via haar blog te lezen. Zoals altijd kon zij niet aanzien hoe het één na het andere noodlot het gezinnetje teisterde en haar noodkreet was duidelijk: het gezin had geld nodig en niet misselijk weinig: ruim 4000 euro. Zij vroeg een ieder die kon en wilde helpen iets te doneren en binnen no-time was het geld daar en de mensen kijken nu uit naar de verlossende schone lei. Mooi toch?? Ware het niet dat er dan toch altijd weer menzen zijn die het zaakje vinden stinken, wantrouwen staat voorop: zij menen het nog slechter te hebben, nog zieliger te zijn maar ja zij vragen toch ook niks.........deze mensen vroegen er zelf ook niet om maar werden gewoon door liefdevolle mensen geholpen daar waar kon!! Deze azijnzeikers (sorry voor diegenen die zich aangesproken voelen)  roepen dan: maar het is toch hun eigen schuld, ik kan ook wel een steuntje gebruiken, tja wie het hardst roept word altijd geholpen en meer van dit soort kreten. Mijn haren rijzen hierdoor te berge...........waarom kunnen mensen nou eens niet zonder oordeel en vanuit hun hart geven, delen???? Al heb je het zelf niet breed, of sores genoeg, hoe mooi is het dan als je dan toch die ander kunt helpen, gewoon zonder daar iets voor terug te vragen............
Gelukkig zijn er heel veel initiatieven waar dit wel gewoon gebeurd, zonder dat er iets tegenover staat en ik weet hoe mooi het is als een ander (stiekum) met je meeleeft en onbaatzuchtig deelt.............daar word je echt gelukkig van DEEL!!!!!!!!!!!

Ondertussen vergeet ik steeds foto's te maken van alles wat hier gebeurd: de eendjes zijn inmiddels al 4 weken en passen niet meer met z'n allen in het teiltje. Sinds 't weekend mogen ze los in de sloot om kroos te eten daarna ben ik moeder-eend en waggelen ze weer achter me aan naar de tijdelijke ren hihi. De tuin is goudgeel gekleurd van het stro waarmee ik alles afdek, zo'n gaaf gezicht. De aardappels en boontjes die ik er in heb gezet doen het al goed, zo gaan we verder en dus slepen we overal oud karton vandaan! Ondertussen ook nog naar een baby-shower geweest van SD2, echt amerikaans: voordat de baby er is al een feest met cadeautjes. Zus van m'n schoondochter had een make-up workshop voor haar en haar gasten geregeld, aan mij totaal niet besteed: je gezicht moest gereinigd worden met 4 verschillende scrubs, lotions en creme's om de poriën vervolgens weer dicht te smeren met foundations, sealers, make-up en wat allemaal nog meer. Prachtig maar aan mij niet besteed, ik ben na de eerste lotion afgehaakt onder luid snikken van mini-Jutter die ook mee was, oma mocht niet allemaal van die rare dingen op haar gezicht smeren ;-) wij zijn de tuin maar gaan opruimen. Als straks het kleine prinsesje er is dan volgt er weer zo'n party.........ik mag weleens voort gaan maken met de 10-dagen mand en de geboorte geschenkjes bedenk ik me nu, zoonlief heeft mij gevraagd iets te maken om aan de kraamvisite mee te geven dus daar mag ik mij volledig op uitleven. Dan komen eindelijk de spanen doosjes van pas die ik ooit bij het grofvuil vond, een winkel hield ermee op en had dozen vol spul buiten gezet voor grofvuil, dat kon ik natuurlijk niet weerstaan en zo staan er al denk ik 2 jaar zo'n 50 kleine blanco ronde doosjes te wachten op een projektje. Dat word dus nu in ieder geval roze met veel bling, bling........




2 opmerkingen:

  1. Ik snap ook niet dat mensen zo wantrouwend zijn. Maar.. zeg ik er meteen achteraan, ik vind het zelf ook niet altijd makkelijk. Ik geef heel makkelijk iets weg. Kan er enorm blij van worden als iemand blij is met iets wat ik weggeef. Zo ben ik op FB ook heel actief geweest met weggeefgroepen. Vanuit alle hoeken en gaten heb ik mijn huis geplunderd. Totdat ik erachter kwam dat veel van deze mensen het helemaal niet zo slecht hadden als ze beweerden, of mijn spullen meteen weer doorverkochten, of helemaal niet bij de voedselbank/schuldsanering zaten.. Toen had ik er geen zin meer in. Ben daarna een eigen FB groep gestart voor mensen hier in de buurt die graag duurzaam met spullen willen omgaan. Geen zielige verhalen meer, gewoon leuk geven of ruilen!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. natuurlijk is het dubbel als je iets geeft en denkt dat het terecht komt bij mensen die het goed kunnen gebruiken en blijkt dat dat niet zo is, maar ik ga er nu anders mee om , ik geef iets weg omdat ik het zelf niet meer nodig heb en het liever weggeef dan weggooi en ik heb geen zin om dingen te verkopen, veel te veel gedoe. het grappige is dat ik al veel weggegeven heb waar ik niets aan had en mijn dochter ook niet en dat mijn dochter nu regelmatig spulletjes krijgt van mensen op dezelfde weggeefhoek waar ik regelmatig wat weggaf, nu zij een eigen flatje heeft en niet veel geld heeft om nieuwe spullen te kopen, zo zie je maar wie goed doet , goed ontmoet.

    BeantwoordenVerwijderen