woensdag 7 mei 2014

TIP!! Gratis dagretourkaartje bus

Vraag  hier een gratis dagretourtje aan voor de bus (Connexxion)



Even naar het centrum, je favoriete winkel of je werk?  Met de bus ben je er zo. Geen files, parkeerproblemen en parkeerkosten. Maak kennis met de bus bij jou in de buurt.


Vraag een gratis dagkaart aan

Vul het formulier hieronder in en je ontvangt zo snel mogelijk een gratis dagkaart voor 2 personen in de brievenbus.
De dagkaart is geldig tot en met 9 juni 2014.


Op welke buslijnen is de dagkaart geldig?


Noord-Holland
buslijn 172 en 272 (Kudelstaart - Amsterdam)
buslijn 67, 68, 69, 391 en 394 (Zaanstreek/ Amsterdam)
buslijn 30, 31, 32 en 34 (Den Helder en Julianadorp)
buslijn 1, 2,105,107 en 109 (Gooi/Vechtstreek)
buslijn 3, 4, 73 en 74 (Haarlem/IJmond)
buslijn 168,268 (Hoofddorp)
buslijn 194  (Amsterdam - Badhoevedorp - Schiphol v.v.)

Flevoland (Almere)
Buslijn 1 en 3 (Almere)
Buslijn 151 (Almere - Bussum v.v.)
Buslijn 327 en 328 (Almere - Amsterdam v.v.)

Utrecht (Provincie)
Buslijn 56, 71, 104, 105, 107, 207, 276, 296, 299 en 50

Zuid-Holland
buslijn 101 en 111 (naar Spijkenisse)
buslijn 106 (naar Rozenburg en Spijkenisse)

dinsdag 6 mei 2014


Isabel leeft zonder geld


Nul euro heeft Isabel Rupschus (28) te besteden komend jaar. En dat vindt ze helemaal niet erg. Twaalf maanden gaat de jonge ondernemer rondkomen van de Dam. Een uitdaging, heet dat in een understatement. Vers Beton volgt Isabel in haar euroloze bestaan.

Isabel Rupschus
Isabel RupschusBEELD: ⬈ RUBEN HAMELINK

“Eigenlijk was ik best een verwende student”, zegt Isabel. “Tijdens mijn studie commerciële economie betaalden mijn ouders mijn appartement, mijn telefoonrekening en mijn benzine. Ze gaven me een toelage van 800 euro, daarnaast leende ik maximaal bij en had ik talloze bijbaantjes. Al met al had ik destijds netto 2500 euro te besteden en toch kwam ik altijd geld tekort. Dat moet toch anders kunnen, dacht ik.”


Ziehier het verhaal van Isabel Rupschus, 28 jaar, ondernemer en vanaf 1 april totaal eurovrij. Ze leeft van de Dam, de Rotterdamse ondernemersvaluta waarmee diensten en goederen onderling uit te ruilen zijn. Op dit moment staat er 50 Dam op haar rekening. De Dam gaat uit van de veronderstelling dat iedereen iets kan dat van toegevoegde waarde is voor een ander. Het is een zelfvoorzienend systeem. Tot nu toe had nog niemand geprobeerd van de Dam te leven. Immers, de basis in het leven – onderdak, voeding – kosten nu eenmaal geld. Isabel is de eerste Rotterdammer die de sprong in het diepe waagt. Voor Vers Beton beantwoordt ze maandelijks vragen over haar bezigheden, de praktische obstakels die ze moet overwinnen en de idealen die ze in de praktijk wil brengen. Dit is aflevering één, waarin Isabel zichzelf en haar onderneming uitgebreid voorstelt.


Isabel, wat is je gemoedstoestand? “Het waren turbulente weken. Geen euro’s uitgeven, vind ik tot nu toe helemaal niet moeilijk. Vertrouwen dat het allemaal goed komt soms wel. Go with the flow, zo wil ik leven. Ik heb al mijn zekerheden losgelaten. En dat opent mogelijkheden en kansen. Daar moet ik op leren vertrouwen.”

Waar besteed je de meeste tijd aan? “Binnen een week heb ik op de Coolsingel een koffie- annex lunchtent uit de grond gestampt. Al drie jaar heb ik het over mijn eigen huiskamerrestaurantje en sinds ik zonder euro’s leef, is het werkelijkheid geworden. Dat heeft me nog geen Dam of euro gekost, trouwens. Wel heb ik al een stapeltje facturen liggen van investeringen, T-shirts met logo, drukwerk, de huur van de koffiemachine, eten en drank bijvoorbeeld. Mijn bedrijf ga ik voeren in euro en in Dam, heb ik besloten. Als mensen enkel koffie in Dam kunnen betalen, zou mijn klantenbestand wel heel klein zijn. Het streven is om binnen een jaar de hele onderneming op Dam te laten draaien. Dat gaat nu al redelijk goed. Mijn koffiemachine huur ik in Dam en een gedeelte van het eten koop ik in Dam. Dit probeer ik uit te breiden. Een andere manier om weinig te investeren, is dat alles in het aanschuifLOKAAL te koop is. De stoelen, de tafels, de schilderijen, de plantjes op de tafels en alle andere spullen die je ziet staan. “In het aanschuifLOKAAL betalen klanten naar waarde. Er is geen prijskaart. Mensen geven wat ze de koffie en lunch waard vinden. Wel leuk om de reacties te zien die deze constructie teweeg brengt. De meeste klanten zijn het niet gewend en voelen zich nog een beetje onwennig. Aankomende vrijdag is de officiële opening.”


Isabel Rupschus
Isabel RupschusBEELD: ⬈ RUBEN HAMELINK

Heb je ook wat verdiend? “Mijn Damsaldo is de laatste weken niet veel veranderd. Ik denk dat ik ongeveer 40 Dam heb uitgegeven aan drankjes en uit eten gaan. Het is nog niet mogelijk om in Dam naar de kroeg te gaan, maar dit heb ik opgelost door met vrienden te ruilen of vrienden die een Damrekening hebben in Dam te betalen voor mijn biertje. Zoveel is er eigenlijk niet veranderd in die zin. Ik kan eten, leuke dingen doen en ik heb nu mijn eigen bedrijf. Wel ben ik de laatste tijd vaak uitgenodigd om bij mensen te komen eten. En mijn avondeten was vaak een boterham. Zo heb ik redelijk wat Dammetjes bespaard.”

Waar woon je? “Momenteel in mijn huis, tot 1 mei. Daarna ga ik wonen in huizen van mensen die op vakantie zijn. De eerste week van mei heb ik onderdak, maar daarna is het een groot vraagteken. Mocht er nog iemand op vakantie gaan en mij in ruil voor een schoongemaakte woning als oppas willen; mail me! Ik hoop niet dat ik over een maand in een doos woon.”

Wat zijn de plannen? “Komende maand ben ik erg benieuwd hoe druk het bij het aanschuiflOKAAL wordt. Daarnaast maak ik met een vriendin bedrijfsfilmpjes voor Rotterdamse ondernemers. Dat worden persoonlijke promotiefilmpjes die het gezicht achter het bedrijf laten zien. Want zaken doe je met mensen, niet met bedrijven.”

Wat beschouw je als een mislukking? “Ik kan niet stoppen met roken! Tot nu toe koop ik sigaretten van mensen met een Damrekening. Ik schijn altijd maar een excuus te kunnen verzinnen om niet te stoppen. Heel laf van mezelf.”

Waar heb je teveel van? “Enthousiasme! Waar ik ook kom, of het nu een feestje, etentje of een ander soort bijeenkomst is, ik vind het heerlijk om te vertellen over de Dam en het aanschuifLOKAAL. Iedere week komen er weer nieuwe ideeën bij. De andere kant van de medaille is tijdgebrek. Ik heb het nog nooit zo druk gehad. Wel met allemaal leuke dingen.”

Waar hoop je op voor de komende maand? “Onderdak dus. Ik werk vijf dagen in de week in mijn koffietent. Verder hoop ik op iets meer structuur in mijn leven.”
De volgende aflevering van Isabels experiment verschijnt in de week van 19 mei op Vers Beton

.

maandag 5 mei 2014

Al is het hier wat stiller op het blog er gebeurt evengoed wel van alles hoor ;-)

Net als vele anderen ben ik druk op de tuin of anders gezegd bezig met het "wildkruid" op plekken waar ze mij in de weg staan grrrr. Maar goed het hoort erbij en ik ben nu de slag met ze aangegaan dmv. sheet mulching oftewel het toedekken van stukjes grond met karton en ander papier in lagen. Daarop gaat een laag nog niet helemaal verteerde compost dan grond en dan stro om de grond niet "bloot" te laten liggen......we gaan het meemaken. In de grondlaag zet ik dan wat meer aardappelen als anders (wel lekker veel verschillende soortjes) omdat die de grond zo lekker losmaken. En dat doen de molletjes ook voor me, dus ik kan alweer vele potten vullen met mooie rulle grond :-) Overal komen gezellig goudsbloemen op met eigen zaaigoed van vorig jaar, we krijgen weer veel frambozen, bessen, aardbeien, stoofpeertjes, sleedoornpruimpjes en misschien zelfs een enkele hazelnoot en amandel! Kwa groentes ben ik aan het experimenteren met vaste soorten zoals rucola, melde, palmkool en er is al spontaan een veldje vol boomspinazie en indianenaardappels :-)

Kwa werk is er eindelijk iets gaande voor jongste Jutter, hij kreeg steevast nul op rekest als hij belde naar het uitzendbureau wat uitliep in diepe frustraties bij hemzelf en zijn vader die vond dat hij er niet genoeg aan deed. Maar hij mocht vorige week een dag  -jaja - en nu een hele week elders aan de slag, toch eindelijk weer wat inkomsten. Ik hoop dat het nog even doorzet totdat hij straks in augustus weer naar school gaat, de toelating daarvoor is al rond dus daar hoeven we niet meer voor in de weer. Wel mogen we nog weer een deel stufi en OVgeld terugbetalen aan het fijne DUO, regels zijn regels.......ja hij heeft zijn opleiding afgebroken en dus geen recht meer op een toelage, die hadden we dan ook stopgezet maar het liep nog fijn even door. Krijg je een brief dat ze dit gaan verrekenen met de studiefinanciering waar hij dus geen recht meer op heeft????? Dus maar even gebeld hoe de vork nou in de steel steekt: tja dat was gecompliceerd maar we moesten het wel terugbetalen. Op mijn vraag of ik dan ook ons deel van het aan hen volledig betaalde schoolgeld van 1090 euro gedeeltelijk terugkreeg heb ik nog steeds geen antwoord........

Toch houd ik mijn hart vast als toch ook wij ooit weer zonder werk zouden komen te zitten........het uitzendbureau word straks ons voorland: vaste banen bestaan niet meer. Mensen als kracht worden uitgerangeerd, alles word overgenomen door machines en de maak industrie ligt helemaal op z'n reet en echt hoor je kan NIET ALLES PRINTEN uit zo'n malle 3D printer.......

Straks is er een kolossale onderlaag van mensen in de bijstand want WW is niet eeuwigdurend en voordat je er erg in hebt dan beland je dan dus in de bijstand!! En dat kan iedereen overkomen alleen dat besef is er niet...........ik weiger ons daaraan over te geven en zal uit alle macht van alles aanleren om zoveel mogelijk zonder geld rond te kunnen komen. De hypotheek aflossen is daar natuurlijk het grootste onderdeel van zodat er dan geen basic huisvestingskosten zijn. Om weer een stapje verder te komen zou ik ook nog graag een windturbinetje achter hebben, droom, droom.......

In ieder geval ga ik aan het eind van deze maand een konijn leren slachten :-)) En verder ontplooi ik mij verder met mijn ruilbedrijf ;-) Ik wil nooooooooit meer voor de belasting een eigen bedrijf maar heb wel bepaalde vaardigheden waar een ander bedrijfsmatig iets aan kan hebben. Maar zij ontvangen van mij dan geen BTW facturen want die "mag" ik niet meer uitschrijven. Dus dan ruilen we toch!! Particulier ruilen is niet zo vreemd meer, ook gewoon gratis weggeven word dagelijkse kost (delen = de 3e pijler van permacultuur) maar "bartering" zoals het met een deftig woord heet moet hier echt nog vaste voet aan de grond krijgen. In ieder geval krijg ik binnenkort weer een kilo koffie in ruil voor een muursticker, hoef ik dat niet zelf te kopen!!

En nu ga ik nog even een uurtje breien in de zon, met prachtig eco katoen/linnen ben ik bezig mooie vaatdoekjes te breien........twordnogswat ;-p



Polyface farm